MİLYON KERE ÇİĞDEM

Ben bir Çiğdem'dir tutturmuşum oh ne iyi
Çiğdem'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Çiğdem sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum şiirler yazıyorum Çiğdem üstüne
Saatim her zaman Çiğdem'e beş var
Ya da Çiğdem'i beş geçiyor

Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Çiğdem geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Çiğdemdeyiz
Günlerden Çiğdemertesidir
Odur gün gün beni yaşatan

Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Çiğdem'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle içeriz Çiğdem'li
İki laf ederiz.

Onu siz de seversiniz benim gibi
Ama yağma yok Çiğdem'i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Çiğdem'i düşünürüm, üşümem
Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi?
Ölüm bile kötü değil Çiğdemsizlik kadar

Ona uğramayan gemiler batsın
Ondan geçmeyen trenler devrilsin
Onu sevmeyen yürek taş kesilsin
Kapansın onu görmeyen gözler
Onu övmeyen diller kurusun
İki kere iki dört elde var Çiğdem
Bundan böyle dünyada
Aşkın adı Çiğdem olsun

Kal Deme Ne Olur...
Kalırsam...
SonBaharı Yaşar Yüreğim..Dökülürüm..Sararıp Solarım...
Solar Çiceği Baharımın..Çekilir Tebessümlerim Yüzümden..
Yüreğime Süzülür GözYaşım...Çığlığım Sarar Sessizliği..İçimi Ahım....
Kal deme Bana..Ruhumu Esaretine Alan Bu Zindan Elinden...

Kalamam...

Kalırsam..GözYaşlarım Dökülür Yanaklarımdan..Sevdamın Toprağına..
Katıksız Hüzünleri Kuşanır..Ömrüm..Hüzünleri Kuşanırım YaR...
İçimin Çöl Kuraklığında Eririm..Tükenirim..Ne Olur Anla..
Siyahi Umutlara Tutunan Yüreğim..Şimdi SimSiyah Renge Çalar...

Kalamam...

.... Kalırsam Tükenirim..Biterim....

YANAN GÜL

 Ne kadar saklasan özlediğin belli
Söndüremezsin içindeki yangını
Başlamışsa zamanların en güzeli
Artık susturamazsın dudaklarını
Anlatır özlemini bana derinden
Yanan alnınla, terleyen avuçların
Alevler taşarken gözbebeklerinden
Yakar değdiği yeri parmak uçların
Çok geç bu sevdadan dönebilmek için
Bak! Şimdi seninle dopdolu aynalar
Bu özlemli halinle daha güzelsin
Benim de saçımdan tırnağıma kadar
Tutuşan, yanan bir şey var her yerimde
Sen şimdi alevden bir gülsün ellerimde.

BENİM KORKUM ÖLÜM DEĞİL          

Geçen gün senin yanında aklıma ölümüm geldi
Sensizlik bir mızrak gibi saplandı kalbime
O son anı hatırladım, o seni koyup gidişimi
İlk defa bu kadar üzüldüm dünyaya geldiğime

Ölüm! kaçınılmaz sonuç o soğuk kelime
Bir gün ucuz bir fahişe gibi koynuma girecek
Yüzümde gezinecek pis ve iğrenç elleri
Korkudan büyümüş gözlerimde hayaller can verecek

Biliyorum üzüleceksin, ama bir gerçek
Bir yerde sevişmek gibi, bir yerde yaşamak kadar
Ne hazin sıcaklığımızın bizi terketmesi
Ve yüzümüze birbiri ardınca kapanan kapılar
Ergeç uzanır bir el son kampanyayı çalar

Anlarız kaçınılmaz anın geldiğini
Şehre bir bomba düşmüş gibi aynalar, camlar kırılır
İnsan arar da bir türlü bulamaz güzelliğini.
Kimse benim kadar bilemez ölümün rezilliğini
Seni koyup gitmenin hüznünü ben anlarım

Çünkü ben sende buldum kendimi, sende sevdim
Senin yanında seninle değerlendi zamanlarım
Ne acı gün kadehlerin boş kalması, şarkıların yarım
Mevsimlerin birbiri ardınca bir anda bitivermesi
Ansızın toprakla dolması gözlerimizin

Karnımıza o çirkin böceklerin girmesi
Kim bilir ölüm belki de bir çilenin sona ermesi
Belki güzeldir, şu sefil dünyaya boş gözle bakmak
Ne çare ki sen varsın, o dünyada sen varsın
Benim korkum ölüm değil, seni yalnız bırakmak

                                                 Ümit Yaşar Oğuzcan